Çağrı

01 Ağustos 2012

Her sabah uyandırılırdım ben, deli gibi kızardım! Dün de bugün geç kalkacak şekilde yatmıştım. Sabah çok erken uyandım oysa ki, haliyle uyudum biraz daha, uyudum ve uyudum. Uyandığımda bu kez uyandırılmadığımı farkettim. Evi gezdim biraz, bomboştu. Tüm günüm boş geçti, içim de, deli gibi…

Duş alınca bile kendine gelemiyorsun bazen. Haliyle başka yerlerde oluyorsun, sen de aklın da.

Deli gibi düşünüyorsun bazen ne düşündüğünü bilmeden, bazense ne düşündüğünü düşünüyorsun, aniden unutuveriyorsun her şeyi.

Sonra unuttuğun her şeyi kenara bırakıp bir müzik açıyorsun. Uyuşturuyor aklını, haliyle rahatlıyorsun. Düşünemiyorsun, sonra daha iyi düşünebilmek için. Alkol gibi, içince bir acizden farksız oluyorsun fakat ayılınca neyin ne olduğunu daha iyi anlıyorsun.

Sorun şu ki anladığımız hiçbir şey hiçbir zaman kesin değil…

Anlayıp anlamadığımız arasında emin oluş çabasında savaşırken anlamaya çalıştığımız şeyin gerçekliğiyle ilgilenmiyoruz hiçbir zaman. İlgilenemeyiz de. Kimse varlığından şüphe etmez, gibi bir şey.

Bizi bu hale ne getirdi?

Her gün farklıymış gibi hissedip aynı olduğunu anlıyoruz çok geçmeden. Neyi sevip neyi sevmediğimizi bile bilmiyoruz, çoğu zaman başkalarından etkilenip yön veriyoruz, fakat sorun şu ki onlar da bilmiyor. Neyi sevmediğimizi bile bilmiyoruz, başkaları bize neyi sevmememiz gerektiğini alışkanlık haline getirtti sadece.

Örneğin; inananlarımız çoktur. Herkes müslümandır bu coğrafyada. Muhammed Mustafa için ölürler fakat İsa Peygamber’in gerildiği çarmıhı görünce pek de haz etmezler. Oysa ki ikisi de Allah’ın elçisi. Kapı aynı kapı, devreye insanlık giriyor burada. Hoşgörüyü severiz, fakat bizden farklı düşünenleri pek değil.

Başlangıcımız yok, sonumuz da. Sadece, şu an…

Genelde altı yaşından öncesi kapkaranlıktır, sonrası ise sisli, gelecek muamma. Neyi bildiğimizi, nasıl bildiğimizi, doğruluğunu yanlışlığını bilmediğimiz şeyleri biliyoruz, onlara göre yaşıyoruz, neler olacağını da bilmiyoruz. “Şu an”ımızı da dertlerle, kavgalarla, şehvetle geçiriyoruz, hepimiz.

Yazacaklarım asla bitmeyecek, fakat aklım, bir gün sislenecek ve karanlığa gömüleceğim…

müzik: http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&NR=1&v=NftqFhw3sTA

Reklamlar

eleştir

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: